Vrijdag 15 augustus ’25 begint ’s morgens vroeg de vakantie naar Ropley.
We steken Het Kanaal over met de autotrein Le Shuttle, maar voor we in Calais zijn lopen we al flink vertraging op door files in België. Ook de paspoortcontrole levert nog eens een uur extra tijdverlies op. En daarna zijn ook de Engelse snelwegen niet filevrij. Uiteindelijk komen we aan het begin van de avond aan bij Flat Spaces waar Glynis ons al op staat te wachten. Na haar hartelijke ontvangst en rondleiding genieten we de avond van de rust van de omgeving.
Op zaterdag gaan we de dichtstbijzijnde stad bezoeken: Winchester. Dit is een niet al te grote provinciestad met een leuk winkelgebied en de bekende Winchester Cathedral. Wij vonden dit een erg leuke stad en goed rolstoeltoegankelijk.
Zondag wordt een dagje dierentuin. Marwell Zoo ligt op een half uurtje rijden van Ropley en het is aan te raden om via Winchester te rijden. Wij volgden de snelste route volgens onze navigatie, maar dan word je door heel smalle weggetjes met metershoge heggen aan weerszijden gestuurd. Gelukkig geen tegenliggers tegengekomen! Marwell Zoo is een niet al te grote dierentuin waar we ons toch een hele dag hebben vermaakt. Alles is daar goed met een rolstoel te zien of te bereiken.
Maandag is een rustdag. Eigenlijk stond een bezoek aan de Harry Potter studio’s in Londen in de planning, maar daarvoor hadden we al weken eerder kaartjes moeten kopen. Jammer, maar helaas.
De afgelopen dagen waren behoorlijk vermoeiend mede door de temperaturen van rond de dertig graden. Dus even bijtanken en lekker lezen, wandelen en spelletjes spelen. Er zijn daar overal wandelpaden dwars door de (gedorste) korenvelden en met mooie vergezichten over het landschap.
Dinsdag gaan we met de trein naar hartje Londen. Spannend, want Meike zag allerlei beren op de weg om met haar elektrische rolstoel met de trein te reizen. Maar deze zorgen zijn nergens voor nodig want de service van South Western Railway is in een woord geweldig. We stappen op in Alton waar we door de stationschef perfect geholpen werden om, met een rijplaat, in de trein te komen. In de trein is een guard aanwezig die ons hielp bij het uitstappen op Waterloo Station. Perfect geregeld.
Londen is natuurlijk een beleving op zicht. Langs de Big Ben en Westminster Abbey naar Buckingham Palace en via een stukje Hyde Park naar Oxford Street, de misschien wel bekendste winkelstraat van Engeland. Deze drukke wereldstad laat een onuitwisbare indruk achter. Aan het eind van de dag terug naar Waterloo Station waar we weer fantastisch geholpen werden om in de trein te komen.
Op woensdag bezoeken we Arundel Castle.Indrukwekkend kasteel maar de meeste ruimtes zijn niet met een grote elektrische rolstoel zoals Meike die heeft te bezoeken. Wat wel goed toegankelijk is en ook aan te raden zijn de tuinen rond het kasteel. Erg mooi met veel doorgangetjes. En ook de moestuinliefhebbers onder ons konden hun hart ophalen. Omdat we toch min of meer in de buurt zijn gaan we ook even naar het strand van Littlehampton. We genieten nog even van de zon en na een hapje eten terug naar Ropley.
Donderdag weer een rustdag. Even opladen voor de terugreis. Wel nog een bezoekje aan het stationnetje van de Watercress Line met de gerestaureerde stoom- en dieseltreinen. Uiteraard over de van meerdere films bekende spoorbrug van Kings Cross. De treinen kun je ook elke dag vanuit het vakantiehuis van dichtbij voorbij zien rijden en ondanks de nabijheid van deze spoorlijn heb je er nauwelijks last van.
Op vrijdag gaan we alweer naar Nederland.
De week is voorbijgevlogen en ook dankzij het prachtige weer hebben we enorm genoten. De terugreis was al net zo’n drama als de heenreis. Vertraging bij de autotrein en files bij Antwerpen. Maar dat kan het genieten van de afgelopen week niet verpesten.
Het huis is perfect ingericht voor iemand die rolstoel afhankelijk is. Een slaapkamer met hoog/laag bedden en een plafondlift welke tot in de grote aangepaste badkamer leidt maakt de verzorging erg gemakkelijk. En dankzij de slaapkamer met eigen toilet en douche ook genoeg privacy voor anderen. Een ideaal vakantiehuis voor mensen met een beperking. Toch zijn er wel een paar (min-) puntjes. Een nadeel is dat je voor bijna alles op een auto aangewezen bent. Het huis staat op een heuvel met een vrij steile weg ernaartoe en in Ropley zelf is eigenlijk niets te doen. Behalve dan het Texas Steak House waar we een avond heerlijk gegeten hebben.
Bovendien zijn de meeste wegen, uitgezonderd de snelwegen, niet van bijzonder goede kwaliteit.Veel gaten en hobbels wat voor een rolstoeler achter in een rolstoelbus niet erg prettig is.
